«شفای کودک درون»

چه عالیست که هنوز 1 درونم زنده ست و اجازه ندادم که بمیرد و از بین برود. خوشحالم و خدارا هزاران بار شکر میکنم که باورهای غلط نتوانستند آن نور درونم را به کلی خاموش کنند. وگرچه این نور زیبا گهگاه ضعیف و کم سو شده اما با اندک جرقه ای دوباره درخشان و همانند سابق پرشور و حرارت می گردد.

کودک زیبای درون من، روح لطیفم!

مرا ببخش که گاهی با انتخاب های نادرست، تو را از عشق راستین محروم کردم.

تو لایق عشق، محبت، قدردانی و سپاسگزاری هستی!

پاکی و صداقت و شور و نشاط و اشتیاقت را درک میکنم و خودم دوستدار و مشوق و مراقبت هستم. نگران نباش عزیزترینم.

رهای من!

خودم همه چیز را برایت درست میکنم و دست نوازش را از سرت بر نمی دارم...