توحید

مجری همایش دقایقی پیش این ابیات را خواند؛ بسیار به دلم نشست. ثبت میکنم که علاوه بر اشتراک با دوستان بماند برایم به یادگار:

جان حیوانی ندارد اتّحاد

تو مجو این اتّحاد از روح ِ باد

مؤمنان معدود لیک ایمان یکی

جسمشان معدود، لیکن جان یکی

جان ِ گرگان و سگان از هم جداست

متّحد جانهای شیران خداست

همچو آن یک نور خورشید سما

صد بود نسبت به صحن ِ خانه ها

لیک یک باشد همه انوارشان

چون که برگیری تو دیوار از میان

چون نماند خانه ها را قاعده

مؤمنان مانند نفس ِ واحده